باب چهارم - در بيان ركن چهارم از اركان اسلام و آن روزه است و آن به شش شرط واجب مىشود : [ اول ] دخول وقت ، يعنى رسيدن ماه رمضان . دوم عقل است كه بر ديوانه واجب نيست . سوم اسلام است كه بر كافر واجب نيست . چهارم بلوغ است . پنجم توانايى است كه بر مريض و پيران ضعيف واجب نمىشود . و ششم پاكى است از حيض و نفاس كه در حالت حيض و نفاس روزه درست نباشد . و فرائض آن سه است : اول نيت است كه بايد در شب نيت كرده باشد ، اگر روزهء فرض است و اگر نافله باشد شايد كه در اثناى روز نيت كند . و دوم امساك از طعام و شراب و همهء مفطرات از برآمدن صبح صادق تا فرو رفتن آفتاب . سوم قابليت وقت است كه در روز عيد و ايام تشريق نشايد روزه داشتن . باب پنجم - در بيان حج و آن ركن پنجم است از اركان اسلام ، و اين ركن هم دو صورت دارد : يكى حج و يكى عمره و آن پنج شرط دارد : اسلام و بلوغ و عقل عموما و حريت و استطاعت خصوصا ، و هركس كه دور باشد از مكه ، استطاعت و توانايى است بر زاد و راحله . پس اگر وراى آنچه ما لا بد معاش شخص باشد و مئونات عيال و اداى قرض ، چندان چيزى بايد كه زاد و راحلهء رفتن و آمدن كند و راه ايمن باشد و غالب السلامة ، واجب باشد بر او حج همان زمان ( صحد ) ، به تأخير عاصى ( ص ) شود ، و آن را دو ميقات است : مكانى و زمانى . اما مكانى ، پنج است . از براى هر قطرى از اقطار جايى معين فرموده شرع ، چنانچه : « ذو الحليفه » مدنيان را و « جحفه » شاميان را و « قرن » نجديان را و « يلملم » يمنيان را و « ذات عرق » عراقيان را . و زمانى عبارت از شوال است و ذىقعده و ده روز از ذىالحجة ، پس